Bruggenloop 2015

Gisteren heb ik eindelijk weer een wedstrijd gelopen. De laatste van het jaar ook meteen. Gelukkig staat over een maand al weer de volgende op de planning: De Saucony Egmond Halve Marathon 2016, welke ik met mijn broertje ga lopen. Maar nu ging het om de Bruggenloop Rotterdam, waarvoor ik vorige maand nog startbewijzen van iemand over kunnen nemen. Enig nadeel, je loopt niet onder je eigen naam (op papier wel, maar op je startbewijs staat de naam van de originele aanvrager:

no images were found

Vorige week ben ik tijdens een rondje door het Amsterdamse Bos door m’n enkel gegaan, waardoor ik de hele week niet heb kunnen trainen. Op woensdag heb ik het even geprobeerd maar na 300m heb ik het opgegeven en ben ik naar huis gegaan, balen, maar ik kon m’n voet niet goed neerzetten en dan ga je heel fout lopen.

Ik was dus bang dat de Bruggenloop niet door zou gaan. Op zaterdagavond heb ik toch een rondje gedaan en wonderwel hield m’n enkel zich goed. M’n spieren waren wel stijf vanwege het gebrek aan trainingen en het ontzien van m’n enkel, maar dat heb ik in een paar kilometer behoorlijk los kunnen lopen. Helemaal blij dus, en het was heerlijk weer even te kunnen lopen.

Op zondag zijn we redelijk op tijd opgestaan en hebben met de kinderen pannenkoeken gegeten, lekker voor de kinderen (en ouders) en valt voor mij in de categorie power food, dus dat kwam mooi uit. Ik had het al over startbewijzen, en dat tweede bewijs is naar mijn collega Maarten gegaan, met wie ik samen met m’n broertje ook de Halve Marathon van Amsterdam heb gelopen. Om kwart voor twaalf richting Warmond vertrokken om Maarten op te pikken, met de auto naar station Voorhout en daar op de trein naar Rotterdam gestapt. Wat een gezelligheid in de trein, hij liep voller en voller hoe dichter we bij Rotterdam kwamen en dan blijkt maar weer hoeveel mensen er in Nederland hardlopen. Individuele sport noemen ze dat dan… In de trein nog een leuk gesprek gehad met een 67 jarige loper die de halve marathon nog steeds in 1:45 loopt, een verval van 25 min in 30 jaar voor hem. Ik hoop dat ook te kunnen op zijn leeftijd.

De trein stopte direct voor De Kuip, waar ook de start en finish was, dus dat was top geregeld, geen meter te ver gelopen. Eerst even een rondje gedaan over het terrein en daarna om gaan kleden, aangezien het drukker en drukker werd.

Maarten stond in startvlak Rood en ik in Blauw, wat inhield dat Maarten 10 min eerder zou vertrekken. Toen ik zag hoe vol de startvakken liepen baalde ik eigenlijk al een beetje, aangezien je dan waarschijnlijk weer de eerste kilometers bezig bent met mensen ontwijken en achteraan in de rij aansluiten, je kunt geen ritme vinden dan. Het was gelukkig niet zo erg als in Amsterdam. Het begin was erg druk maar vlak voor de Erasmusbrug (3,5 km) dunde het veld behoorlijk uit, tijd om van de omgeving te gaan genieten dus. De Erasmusbrug viel erg mee en er stond vrijwel geen wind dus het liep lekker door. Op het 5km punt zat ik prima op schema, 21m47s. De Boerengatbrug (6km) merkte ik pas op toen ik er al op liep, maar die konden we dus ook afstrepen. Hier begon ik echter wel in lopers uit startvak Rood terecht te komen, waardoor het weer veel drukker werd. Gelukkig zag ik links in de drukte een treintje lopen en ben daar aangehaakt, een prima locomotief kennelijk, want we konden vrij goed doorlopen. Na anderhalve kilometer zag ik op m’n horloge dat mijn hartslag al meer dan 10 bpm gezakt was en ik onder m’n tempo liep, dus ik ben uit de trein gesprongen en weer vaart gaan maken. En toen, bij het 9km punt, vlak voor de Van Brienennoordbrug voelde ik hem komen, m’n enkel. Ahh zo balen, weer iets vaart teruggenomen en geprobeerd zo soepel mogelijk te blijven lopen.

En daar was hij dan, de Van Brienennoord. Hier werd het druk, ik zat nog prima op schema en in de klim omhoog, bij het 10km punt zat ik op 43m48s, een verval van 14 sec, maar dat viel me alleszins mee aangezien ik een stukje “lui” gelopen heb in het treintje en m’n enkel opspeelde. Veel mensen voor me stortten hier in, een lange klim omhoog, maar gelukkig kon ik m’n beentempo hoog houden, ik voelde me verder prima.

Ik dacht omlaag even flink gas te kunnen geven maar dat vond m’n enkel niet zo’n fantastisch idee, ik begon hem hier nu toch behoorlijk te voelen. Op het vlakke gedeelte ging het echter weer redelijk en ik kon bijna m’n eigen tempo weer lopen zonder al teveel last te hebben, nog even een gelletje erin en op naar de finish. De rest van het parcours was niet zo spannend, onderweg werd “Marieke” nog flink aangemoedigd en dat gaf toch wel weer een boost. Het laatste stuk voor de finish was weer erg druk maar niet te druk, en hier was fantastisch veel publiek aanwezig, wat een onthaal! Toen ik bij de finish aankwam werd er nog omgeroepen: “En daar komt ook Marieke, die moet zich nodig scheren”, en dat was meer dan genoeg om mij lachend over de finish te krijgen. Ergens moet ik mijn collega ingehaald hebben, want die kwam een paar minuten na mij over de streep. Uiteindelijk heb ik alsnog een 1:06:10 gelopen, iets waar ik niet op had durven hopen afgelopen week.

We zijn niet lang blijven hangen, en na het omkleden zijn we vrij snel naar de trein gegaan. We stonden op het verkeerde perron dus moesten nog even sprinten naar de trein, maar ach, we waren nu toch al warm gelopen. Al met al een hele mooie dag, goede organisatie en een prachtig parcours. Volgend jaar weer!

Geef een reactie