De Halve van Egmond 2017

Afgelopen zondag heb ik net als vorig jaar de Halve van Egmond gelopen. Eigenlijk was ik helemaal niet van plan te lopen maar ik kon toch nog een startbewijs (incl. 3 buskaartjes) overnemen van Meike, dus toch besloten mee te doen. Ik wist dat Gaby ook zou lopen dus even om haar ambities gevraagd. Die bleken er niet te zijn, iets wat best mooi uit kwam, want die had ik ook niet voor Egmond. 
 
 

Te laat

Ik was wat laat vertrokken en hoewel het niet heel ver rijden is, ben je toch even onderweg. De Halve van Egmond trekt jaarlijks zo’n 17.000 lopers. Aangezien Egmond niet ingericht is op vele duizenden bezoekers moet je in Alkmaar of Heiloo parkeren. Hiervandaan je met pendelbussen naar Egmond aan Zee wordt gebracht. Deze bussen rijden normaal gesproken zo’n beetje elke 5 minuten, maar om een of andere reden hebben we toch ruim 20 minuten op de bus staan wachten. Ondertussen nog even contact gezocht met Gaby om te kijken waar zij zich bevond en direct uit de bus naar het restaurant op de boulevard gerend. Met een grote sporttas word je dan best snel warm.
 
Even snel bij de toiletten omgekleed en ondertussen had Gaby mij al gevonden. Daar het al laat was voor de start hebben we besloten in een later startvak te starten en samen met Ron, Petra en Manon te lopen. Ondertussen nog wat bekenden tegen gekomen en gezellig wat gekletst. Nog even gauw een startvakselfie en we konden vertrekken. 
 
 

Het strand

Vorig jaar koud, stormachtig en het strand was mul, dus ik had me eigenlijk al op het ergste voorbereid. Het was echter heerlijk: een graadje of 7, praktisch windstil en omdat het net vloed was geweest was het strand hard. Manon nam al snel de benen en ging er op het strand als een haas vandoor, om naar een mooie eindtijd toe te sprinten. Daar waar het strand vorig jaar loodzwaar was, was het dit jaar heerlijk, op hooguit een kilometertje mul zand na. Rustig kwebbelend hobbelden we over het strand, tussen de zeesterren door richting Castricum en ondertussen over vanalles en nogwat gehad. Op het strand was een waterpost, waar ik snel een bekertje water pakte terwijl de rest doorliep. Na een stukje mul strand waren we dan eindelijk bij de strandopgang naar de duinen.
 
 

De duinen

De duinen tussen Egmond en Castricum is een prachtig gebied al krijg je daar door de hoeveelheid lopers niet alles van mee. Hier bleven Ron, Gaby, Petra en ik nog een poos bij elkaar lopen, maar na  een km of 17 viel de groep een beetje uit elkaar. Gaby en ik liepen in hetzelfde tempo verder, terwijl Petra iets gas terugnam en Ron daartussenin ergens heen en weer slingerde. Na het irritante klimmetje (Bloedweg) waren we weer in het dorp. Een paar honderd meter verderop gingen we met een sprintje over de finish.
 
Medaille opgehaald en weer richting restaurant om om te kleden omgekleed in het restaurant waarna we snel richting de bussen vertrokken. Hier stond een behoorlijk lange rij omdat ze een opstopping hadden gehad waardoor de bussen niet door konden rijden. Even wachten dus. Gaby en Ron stapten eerder uit dan ik en na gedag gezegd te hebben kwam ook ik eindelijk bij de auto aan. Dit vind ik wel een nadeel van hardlopen. Je bent vrijwel de hele dag weg voor een loopje van nog geen twee uur, en dan ben je niet eens blijven hangen voor een gezellig babbeltje of drankje.
 
 
Maar toch een erg gezellige dag gehad in goed gezelschap. Volgend jaar weer!

Geef een reactie