Jawel, gisteravond was het eindelijk zo ver. Toen Hilde de konijnenstal ging afsluiten riep ze me. Gelukkig met een happy face, dus ik had al zoiets van: “Dit gaat niet om een dood konijn”. Wie weet jonkies.

En ja, inderdaad, een jonkie. Maar niet van een konijn. Nee, in het broedhok zat Pietje op ons te wachten. Eindelijk eentje die levent het nestkastje uitgekomen is. De ouders hebben al 2 nesten gehad, maar de eerste keer in de voliere hebben ze de jonkies eruit gegooid, de 2e maal in de nestkast ook. Maar nu zal kleine Piet dapper naar ons te kijken.

Voor de nacht de ramen dus gesloten en vanmorgen hebben we gezien hoe hij gevoed werd door zijn ouders. Er zitten er waarschijnlijk nog meer in het nestkastje, maar dat merken we binnenkort vast wel