Over mij

Mijn naam is Erik, getrouwd met Hilde en vader van Louise (10), Emilie (8) en Matthias (6). Daarnaast ben ik werkzaam als projectmanager bij een IT-bedrijf dat zijn kennis toepast om systemen te ontwerpen, bouwen, onderhouden en verbeteren voor organisaties voor wie hun IT-infrastructuur van cruciaal belang is. Aangezien je hiervoor geen 9 tot 5 mentaliteit kunt hebben brengt dit de nodige stress met zich mee. Voor mij was voetballen altijd een prima uitlaatklep (helaas soms ten koste van de scheidsrechters) maar het afgelopen jaar ben ik me meer op hardlopen gaan storten.

Maar waarom dan?

“Vroeger” heb ik wel wat aan hardlopen gedaan, maar ik ben daar nooit serieus in doorgegaan, je wordt tenslotte tiener en dan zijn er veel interessantere en spannender zaken dan kilometers maken. Mijn broertje is na/tijdens na een indrukwekkende afvalrace met hardlopen begonnen, waardoor mijn interesse ook weer gewekt is. Tijdens een feestje kwam het idee om de Marathon van New York te gaan lopen (als de drank is in de man…) en we hebben besloten dit door te zetten.

Hoe dan?

Aan de gang dus, trainingsschema’s opzoeken, nieuwe schoenen bestellen, Asics Gel Attract, ik liep daarvoor op Nike Shox NZ, maar die waren voor langere afstanden niet geschikt. Ik heb een poosje met een schema van sportrusten gelopen, de mens is van nature lui, maar dit werkte voor mij toch niet echt. Ik denk dat deze methode echt kan werken voor veel mensen, maar ik vind het kilometervreten gewoon heerlijk, verstand op nul en rennen maar. Een nieuw schema laten fabrieken waarbij de nodige kilometers moeten worden afgelegd en trainen maar weer. Ik probeer me er zo veel mogelijk aan te houden, af en toe moet ik een dagje omplannen, maar over het algemeen gaat het erg goed. Ik vind wel de combinatie met voetbal erg moeilijk. Als ik op zaterdagavond 20 km heb gelopen merk ik op zondag ochtend op het veld dat het conditioneel wel gaat, maar dat de explosiviteit wel uit de benen is.